من می نویسم تا اشیاء را منفجر کنم

شاه نشین چشم من تکیه گه خیال توست جای دعاست شاه من بی تو مباد جای تو

                                                                دلم تنگ است!

                                                                         مثل لباس های سال های دبستانم،

                                                                         مثل سال های ماموریت طولانی پدر،

                                                                                                                   که نمی فهمیدم...

                                                                وقتی می گویند کسی دور است،

                                                                          یعنی...

                                                                                      چقدر...

                                                                                                 دور اســــــــت... 

                                                                                                                        " لیلا کردبچه "

دوری ولی شاید دلت همراه من باشد

یا در سرت سودای اینجا آمدن باشد

من بی تو شاعر می شوم؛ اما بیا شاید-

پیش تو بودن بهتر از شاعر شدن باشد

دور از وطن افتاده ای؛ اما نمی دانی-

حال غریبی را که در خاک وطن باشد

اینگونه که می سوزم از من هیچ می ماند

تا بازگردی؛ چاره شاید ساختن باشد

روزی می آیی؛ کاش این در را که می کوبی-

در من توان از زمین برخاستن باشد

*

وقتی نگاهم می کنی گُم میکنم خود را

وقت غزل خواندن فقط گوشَت به من باشد.

                                                           (مهرانه جندقی)

من عاشقم، او نیست، اما هر دو تنهاییم                      من "بی" خودم تنهایم و او "با" خودش تنهاست

مهرانه ی عزیزم

نوشته شده در ۱۳٩٤/٥/٧| ساعت ۱۱:۳٦ ‎ق.ظ| توسط فاطمه سلیمان پور| نظرات () |


قالب وبلاگ : فقط بهاربيست

رمان ایرانی - فصل زمستان - هیئت | ریاح - تعمیرگاه خودرو - غذای ایرانی - کاشی سرامیک - قالب وبلاگ