من می نویسم تا اشیاء را منفجر کنم

شاه نشین چشم من تکیه گه خیال توست جای دعاست شاه من بی تو مباد جای تو

                                                           

                                                            هرکس که عاشق باشد و عفاف کند و صبر کند،

                                                            در هنگام مرگ شهید می میرد.

                                                                                                              "امام صادق (ع)"

تو آمدی و به هم ریختی قرار مرا

خزان خزان کردی مبتلا بهار مرا

پس از دمیدن تو یک به یک غزل هایت

به دست خویش گرفتند اختیار مرا

به سرزمین تو تبعیدیِ همیشه شدم

و خاطرات تو پر کرد روزگار مرا

به بادهای فراموشی زمان دادی

همه قبیله ی من، ایل من، تبار مرا

به ظرف میوه اگر سیب نارس تو رسید

خراب کرد زمان، سیب آبدار مرا

وصیتم همه ی آن نوشته هاست عزیز!

نگه بدار ورقهای یادگار مرا

                                              (مهدی فرجی)

نوشته شده در ۱۳٩٤/٥/۱| ساعت ۸:٢٠ ‎ب.ظ| توسط فاطمه سلیمان پور| نظرات () |


قالب وبلاگ : فقط بهاربيست

رمان ایرانی - فصل زمستان - هیئت | ریاح - تعمیرگاه خودرو - غذای ایرانی - کاشی سرامیک - قالب وبلاگ