من می نویسم تا اشیاء را منفجر کنم

شاه نشین چشم من تکیه گه خیال توست جای دعاست شاه من بی تو مباد جای تو

                                                                                       تا بیایی خانه ای می سازم از باران و شعر                                                                                                                                                                                                 

                                                                                       ابرهای آسمان ها پرده های توری اش...

                                                                                                           "سعید بیابانکی"                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

اینکه نیستی تازگی ندارد...

                                             مثل بهاری که پیش رو دارم...!                       

                                             مثل هر روز غروب که بغض خفه ام می کند...                                        

                                             و حسی که بیزارم کرده، از همه چیز..

 

بهار  می آید...

                       چه تو باشی چه نباشی...!

چه فرقی می کند برگها زرد باشند یا سبز...! یا اصلا برگی نباشد؟

چه فرقی می کند زمین تشنه باشد یا باران ببارد؟!

                               وقتی نیستی نه باران معنی میدهد                                            

                                                                                         نه برگ

                                                                                                نه بهار...

                              وقتی نیستی تمام اینها فقط "حسرت اند".                                                            

                                                                                              (ناهید پورشبان)         

نوشته شده در ۱۳٩٤/٥/٢۳| ساعت ٥:٤٧ ‎ب.ظ| توسط فاطمه سلیمان پور| نظرات () |


قالب وبلاگ : فقط بهاربيست

رمان ایرانی - فصل زمستان - هیئت | ریاح - تعمیرگاه خودرو - غذای ایرانی - کاشی سرامیک - قالب وبلاگ