من می نویسم تا اشیاء را منفجر کنم

شاه نشین چشم من تکیه گه خیال توست جای دعاست شاه من بی تو مباد جای تو

                                                                                              یا مرا با خود ببر آنجا که هستی

                                                                                              یا بیا...

                                                                                                              (بیدل دهلوی)

اینهمه برای توست:

                                 دعای روزانه ام

                                 سودای بی سامان شب های بی خوابی ام

                                 عشقی که در نگاهم لو می رود

                                                     و تمامی شعرهایم –چون فوج پرندگان سفید-

تو در خون منی

                            آن گونه که هرگز هیچ مردی نبوده

                            هرگز کسی چنین عشق دردآلودی برایم به ارمغان نیاورده

                                                             نه حتی او که صلیب من شده بود

                                                             نه حتی او که عاشقم شد

                                                                                                       و بعد فراموشم کرد.

                                                                                                                      "آنا آخماتووا"

نوشته شده در ۱۳٩٦/٤/۱۱| ساعت ۱۱:٢۳ ‎ق.ظ| توسط فاطمه سلیمان پور| نظرات () |


قالب وبلاگ : فقط بهاربيست

رمان ایرانی - فصل زمستان - هیئت | ریاح - تعمیرگاه خودرو - غذای ایرانی - کاشی سرامیک - قالب وبلاگ